did-you-kno:

By Albert Taule

Sa pagbayo ng mga alon sa karagatan,
Malayo ang tingin sa kawalan,
‘Di maintindihan ang laman ng isipan,
Taimtim ang mundo at ang sangkatauhan.

sa muling pagmulat ng aking mga mata,
Kasabay nito ang mga alaala ng aking pagkabata,
Sa dalampasigan ay kumakanta,
habang tumutula ang hangal na makata.

Patuloy ang pagbulatlat sa gunita,
‘Di mawari kung saan nagsimula,
Mga alaalang kumukutitap,
Mga pangarap na patuloy sa pagkislap.

Habang pumapagaspas ang hangin,
Kasabay nito ang lungkot ng takipsilim,
Sa direksyon ng kanluran,
Doon ito’y mananahan.

Lunurin man ako ng kalungkutan,
Ang pagkakataon ay sa akin pipisan,
‘Di man ito mapapawi,
Bagkus ang hapdi ay makakasanayan.

Patuloy akong lilingon,
Kahit ilang takipsilim pa ang aking madatnan,
Dahil darating din ang oras,
Bukang liwayway ang siyang masisilayan.